Zoekfilter

- (EUR)
Selecteren
Sluiten
Herstellen
per pagina

Stel een Aflopende Directie in

Armando

Zijn kunstwerken hebben de kracht van een vuistslag: Armando. De kunstschilder, beeldhouwer, dichter en violist, geboren als Herman Dirk van Dodeweerd in 1929 te Amsterdam, laat via de ruwheid van de veelgelaagde huid van het doek geweld zien. Thema’s als schalen, kelken, wielen, ladders en oerdieren benadrukken deze vernietiging en teloorgang.

Armando, zijn naam is een verbastering van Herman in het Italiaans, verhuisde op zijn vijfde naar Amersfoort en bracht zijn jeugd daar door. Zijn nieuwe speelterreinen waren de nabijgelegen heidevelden, totdat in 1939 daar de eerste barakken werden gebouwd voor het gemobiliseerde Nederlandse leger. Na de capitulatie namen de Duitsers het terrein over en maakten hier Kamp Amersfoort – in het Duits Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort – van; gevangen werden via dit concentratiekamp naar Duitsland vervoerd. Het geweld dat zich in het kamp afspeelde, en ook hoorbaar was voor omwonenden, diende als basis voor Armando’s latere werk.

Na het gymnasium, in 1949, vertrok Armando naar Amsterdam om kunstgeschiedenis te studeren en begon hij met tekenen en schilderen. Na enkele tentoonstellingen met anderen exposeerde hij in 1954 voor het eerst solo in galerie Le Canard in Amsterdam. In datzelfde jaar worden in het literaire tijdschrift Podium drie gedichten van hem gepubliceerd. Meer publicaties volgden, waaronder in De Nieuwe Stijl.

Sinds deze eerste tentoonstellingen en publicaties werd Armando nationaal en internationaal bekend. Hij werd een bezige bij; in de jaren ’70 en ’80 hield hij zich met toneel bezig en maakte hij televisiedocumentaires over het Kamp Amersfoort en Berlijn. Ook sport – amateurboksen – muziek en journalistiek interesseren hem zeer. Zo is Armando sinds het afrondden van zijn gymnasium violist en speelt hij zigeuner- en jazzmuziek. Als journalist schreef hij vanuit Berlijn, waar hij sinds 1979 woont, columns voor het NRC Handelsblad. Deze zijn diverse keren gebundeld, zoals ‘Machthebbers’ uit 1983 waarvoor hij de Bordewijkprijs en Multatuliprijs won. Twee jaar later, in 1985, ontving hij voor zijn gehele oeuvre de Jacobus van Looyprijs voor dubbeltalenten.

In Amersfoort werd in 1998 het Armando Museum geopend. Hier werd een groot deel van zijn oeuvre tentoongesteld. Door een uitslaande brand in 2007 is het museum geheel verwoest en is vrijwel de hele aanwezige collectie verloren gegaan. Een deel van de geredde werken is naar het Museum Oud-Ameliswaard in Bunnik overgebracht.

Bij onder meer het Stedelijk Museum Schiedam, de Beeldentuin Anningahof te Zwolle, het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen, het Museum voor Hedendaagse Kunst te Antwerpen, het Museum van Bommel van Dam in Venlo en De Hallen te Haarlem heeft Armando zijn werk tentoongesteld. Zijn kunst is opgenomen in de collecties van musea, instellingen en particulieren, waaronder het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, het Frans Hals Museum te Haarlem en het Gemeentemuseum Den Haag. Armando was betrokken bij verschillende kunstenaarsgroepen, zoals de Liga Nieuw Beelden, de Informele Groep en de Nederlandse Nul-beweging. Veel van het werk van Armando, die in 2000 de Zilveren Griffel won, is vertaald in het Duits, Frans en Engels.

http://www.levenlang.nl/armando/404.html

http://www.galeries.nl/index3.html

http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=arma001

Not Just Another Canvas on the Wall