Zoekfilter

- (EUR)
Selecteren
Sluiten
Herstellen
per pagina

Stel een Aflopende Directie in

Pierre van Soest

Hij heeft in het fauvisme, het abstract-expressionisme en in de figuratie gewerkt: Pierre van Soest. De beeldend kunstenaar, geboren in 1930 te Venlo, was namelijk altijd op zoek naar de balans tussen vorm en inhoud. Van Soest, overleden in 2001 te Amsterdam, experimenteerde in zijn series volop met de vormentaal, maar probeerde ook de geest van oude meesters naar zijn hand te zetten.

Het tekentalent van Van Soest werd al vroeg gestimuleerd. In 1947 ging hij zich vestigen in Amsterdam om daar aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te studeren. Echter, hij stopte met de opleiding in 1949 omdat hij het collegegeld niet meer wist op te brengen. Van Soest stortte zich fulltime op de teken- en schilderkunst en won tweemaal de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst.

Hierna liep zijn ontwikkeling gestaag. Zo werd Van Soest beïnvloed door het fauvisme en Picasso. Pas in 1959 wist hij een eigen stijl te vinden: het abstract-expressionisme. Parallel aan dat van de Cobra-kunstenaar Asger Jorn schilderde Van Soest met losse, ruige verftoetsen. Met deze bloedrode verfvegen in sommige werken, evenals het affiche ‘Bekanntmachungs’, refereerde hij aan zijn ervaringen tijdens bezet Nederland. In Van Soests ogen was de betekenis in zijn werk duidelijk voor eenieder die deze wil zien.

Na een periode van abstract-expressionisme, koos Van Soest in 1965 voor het ruimtelijk surrealisme. Lijnen, vormen en kleuren tonen in zijn werken figuratieve, gestileerde en complexe parapluvormen en delen van insectenhanden. Deze figuren maken deel uit van dreigende hallucinerende sciencefictionscènes, maar ook westernfilms van bijvoorbeeld Sergio Leon, zoals in de serie ‘Weekendfilm’ rond 1971.

Vanaf 1974 werd Van Soest geïnspireerd door klassieke werken uit de kunstgeschiedenis. De figuren in deze meesterwerken herschikte en kleedde hij ze, en vervolgens voegde hij nieuwe figuren en handelingen toe. Ook al hebben de kuststukken een nieuw verhaal in zich, toch behield Van Soest de titel en een gedeelte van de compositie. Zo zijn in ‘De Dulle Griet’ uit 1983, naar Pieter Breugel, Vietnamese meisjes te zien die vluchten voor soldaten met nazi-helmen.

Sinds de jaren ’50 heeft Van Soest ook wandschilderijen, emaillen panelen en betonreliëfs gemaakt voor openbare en particuliere gebouwen in Nederland. Voor deze architectonische toepassingen heeft hij samengewerkt met architecten als Wim Quist en Frank van Klingeren. Tevens heeft Van Soest een serie grote zelfportretten gemaakt, zoals ‘Van Soest Zoveel Maal’. In de laatste periode van zijn carrière keerde hij weer terug naar zijn abstract-expressionistische periode en maakte onder meer de serie ‘Jan Steen’ uit 1996.

Bij onder meer het Museum van Bommel van Dam te Venlo, de Stadsgalerij Heerlen, het Bonnefantenmuseum te Maastricht, het Curaçao Museum in Willemstad en het Stedelijk Museum in Amsterdam heeft Van Soest zijn kunst geëxposeerd. Zijn werk is opgenomen in de collecties van bedrijven, instellingen en musea, waaronder Museum van Bommel van Dam te Venlo, Stadsgalerij Heerlen en SCHUNCK* in Heerlen. Van 1965 tot 1966 en van 1969 tot 1971 was Van Soest docent bij Ateliers ’63 in Haarlem en van 1972 tot 1978 aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving te 's-Hertogenbosch. Vanaf 1964 woonde en werkte de kunstenaar afwisselend in het Zuid-Limburgse Helle en Amsterdam, waar hij in 2001 overleed.

http://www.vanbommelvandam.nl/collectie/uit-de-serie-dulle-griet/

http://www.vanbommelvandam.nl/nl/nieuws/overzichtstentoonstelling-pierre-van-soest-tekenhand-en-schildershand/

http://www.pierrevansoest.nl/en/werk_gallery_96-98.html

http://www.pierrevansoest.nl/nl/biografie.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pierre_van_Soest

http://www.zuiderlucht.eu/wat-zocht-pierre-van-soest/

http://www.galeries.nl/index3.html

Not Just Another Canvas on the Wall