Zoekfilter

- (EUR)
Selecteren
Sluiten
Herstellen

Pieter Holstein

Sinds 1969 maakt Pieter Holstein cartoonachtige, met waterverf ingekleurde etsen. De alledaagse onderwerpen die kunstschilder en graficus, geboren in 1934 te Enschede, in zijn tekeningen, aquarellen, etsen en schilderijen heeft verwerkt, tonen zijn subtiele humor. De abstracte landschappen komen voort uit zijn voortdurende verwondering over zijn omringende omgeving, die weliswaar onherkenbaar is weergegeven.

Nadat Holstein van 1954 tot 1957 beeldhouwkunst en architectuur had gestudeerd aan de Cooper Union Art School in New York, werkte hij in het grafisch atelier van Stanley Hayter in Parijs. In de Franse hoofdstad en Florence volgde hij verschillende kunstopleidingen. Toen hij zich rond 1965 in het Groningse Finsterwolde vestigde, vervaardigde hij zijn eerste etsen in de sfeer van de Hollandse popart. Sindsdien heeft Holstein sympathie voor beelden uit de massamedia, in het bijzonder voor stripverhalen en cartoons.

De eenvoudige tekeningen en etsen die de kunstenaar maakt, zijn op het eerste gezicht niet moeilijk te begrijpen. Ze lijken namelijk op prenten uit kinderboeken. Echter, het bedrieglijke zit hem in de toegevoegde tekstregeltjes. Met bijvoorbeeld de vraag ‘Blijft een stoel die omvalt een stoel?’ bij een scène van één kruk en twaalf identieke stoelen, waarvan eentje is omgevallen, lijken Holsteins krabbeltjes op die van auteurs als K. Schippers en Bernlef. Volgens de kunstenaar hebben deze tekstjes geen verdere uitleg nodig, want “het roept iets op of het roept niets op”. Toch verraden het ritme, de symmetrie en de ruimtelijkheid mogelijkerwijs de opstelling van een ‘Laatste Avondmaal’ in de Florentijnse traditie: Christus in het midden, de apostelen aan diens weerzijden en Judas de verrader als buitenstaander voor de tafel in beeld gebracht.

Veelvuldig heeft Holstein etsen gemaakt waarin stoelen in groepen of groepjes zijn afgebeeld. Vooral de betekenis die deze groepjes teweegbrengen, heeft hij weergegeven. “Het was mij opgevallen dat stoelen zó in een ruimte staan, dat ze mensen voorschrijven hoe ze moeten zitten; als ze met de zittingen naast elkaar toe staan, gaan ze naar elkaar te zitten, in een schoenwinkel met de rug naar elkaar. Dat is de dictatuur van de stoelen”, aldus Holstein.

De kunstenaar haalt zijn inspiratie uit de strijd tussen figuratie en abstractie. Zo meent hij dat figuratie ook een abstractie is. “Een geschilderde pijp is geen pijp”, vindt hij. Hiermee verwijst de kunstenaar naar Magritte. Voorheen inspireerden de Nieuwe Figuratie, zoals het werk van Reinier Lucassen en Roger Raveel, en de Nieuwe Wilden Holstein.

Bij onder meer het Museum Waterland in Purmerend, het Roger Raveelmuseum te Machelen-Zulte, België en het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen heeft Holstein zijn werk getoond. Zijn kunst is opgenomen in de collecties bedrijven, instellingen en musea, waaronder het Museum Belvédère in Heerenveen. Als leraar was Holstein verbonden aan de Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving in ’s-Hertogenbosch en aan de Academie voor Kunst en Industrie te Enschede. Tot 1985 was hij hoofddocent van de afdeling vrije grafiek aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Holstein had voor een lange tijd ateliers in New York en Amsterdam. Tegenwoordig woont en werkt hij afwisselend in Amsterdam en Frankrijk.

http://hans-mellendijk.blogspot.nl/2012/09/dichterbankje-pieter-holstein.html

http://www.museumwaterland.nl/WP_site/pieter-holstein/

http://kunst.nu/mnkunstenaar.asp?artistnr=1529&vane=1&em=&meer=&sessionti=833623917

http://www.amc.nl/web/AMC-website/Kunstzaken/Collectie-1/Collectie/Pieter-Holstein.htm

http://kunstenaarsboeken.blogspot.nl/2011/12/de-stoelen-van-pieter-holstein.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pieter_Holstein

 

Not Just Another Canvas on the Wall